Klukkan hálf tvö á sunnudegi ákvað ég að skella mér út á Grenivík til að fara í rjúpu. Ég hringdi í Himma á leiðinni, þá var hann í Hvammslandinu og var kominn með sjö. Við Sunna keyrðum saman út eftir og var ég kominn upp í fjall um hálf 3. Ég keyrði aðeins ofar en planið til þess að geta farið beina línu suður fyrir Langagil. Þegar ég var búinn að kveðja Sunnu og labba í um 5 mínútur heyri ég hvell fyrir neðan mig og sé þá mann í neðstu viðunum, ég fylgist með honum um stund en hann beygir sig aldrei niður til að taka upp rjúpu þannig að ég efast um að hann hafi fengið eitthvað. Vissi aldrei hvaða maður þetta var.
Ég hélt áfram og eftir stutta stund ekki langt norðan við Langagil sé ég hvítan „bolta“ inn í kjarri - of nálægt til að skjóta. Ég var ekki alveg viss um hvort að þetta væri rjúpa eða snjóköggull þar sem að enginn hreyfing var en mjög mikil snjóblinda einkenndi þennan dag, en ákvað samt að bakka og skjóta, þá var þetta rjúpa, ég gekk að og fór að pakka henni inn í dagblað þegar ég sé aðra í dauðafæri og skaut ég hana. Ég hugsaði að fyrst að þær væru svona rosalega gæfar að ganga aðeins meira um svæðið í staðinn að fara strax suður fyrir Langagil. Ég var búinn að ganga þarna um viðina í nokkrar mínútur þegar ég sé eitthvað sem líktist rjúpu upp við þúfu dálítinn spöl frá, ég geng að og skýt þó ég sé ekki 100% viss um hvort sé, rjúpa eða snjóköggull, en hún lá og þá stökkva fram 3 rjúpur sem voru u.þ.b 3-4 metra frá mér þegar ég skaut. En þær voru ekkert á þeim buxunum að fljúga, heldur gengu 2 saman í suður átt og ein í norður. Sauðgæfar greyin og alltof nálægt til að skjóta og ég gat ekki bakkað því þá myndi ég fara í hvarf. Þannig að ég skiptist á að miða á þær og eftir svona 20-30 sek ákvað ég að skjóta á þessa einu sem var norðan við mig þar sem að hún var búinn að ganga einna lengst frá mér, miðaði ofarlega á hana og lét vaða og hitti og miðaði svo strax aftur á hinar tvær en þær voru pollrólegar enn. Ég reyndi þá að hrekja þær upp og gerði það og skaut svo á flugi svo að báðar féllu. En önnur þeirra var bara særð þannig að ég skaut hana aftur. Þegar ég fór svo að hirða þær allar fjórar upp þá sá ég að ein þeirra hafði verið særð(sennilega móðirin) því það voru blóðugar slóðir þarna um svæðið sem og blóðugt bæli.
Eftir þetta fór ég suður fyrir langagil – yfir snjókollu og yfir á flatan norðan við Hvammsgil. Þar sá ég fljótlega rjúpu, var frekar styggðarleg þannig að ég skaut úr rúmlega færi og mér sýndist hún liggja. Ég gekk nær og þá flaug upp rjúpa sem ég skaut á flugi, ég gekk enn nær og þá flaug upp önnur og lá hún líka en ég fann ekki þessa sem ég skaut sitjandi en sá blóðuga labbi slóð frá staðnum og geri ráð fyrir því að önnur þeirra sem ég skaut á flugi hafi verið hún því að ég fann einungis tvær. Kominn með átta þá og búinn að sjá átta. Ég hélt áfram í átt að Hvammsgili og ákvað að ganga í þykka viðnum, þá flaug upp ein sem ég náði, þegar ég var svo að pakka henni inn flýgur upp önnur sem flaug til hliðar við mig og hitti ég hana ekki. Ég óð áfram í kapp við tímann því að klukkan var þá farinn að ganga vel á fjórða tímann og ekki mikill tími eftir af deginum. Fljótlega flýgur upp ein sem ég næ. Ég gekk áfram og fór alveg að Hvammsgili án þess að sjá fugl. Þegar ég kem þangað sé ég Himma niðri í gilinu með hundinn sinn og hringi í hann. Hann var þá kominn með 14 og var að leyta að særðum fugli.
En nú var farið að rökkva þannig að ég fer að rölta til baka í norður átt. Ég gekk neðst í kjarrinu og sé ekki einn fugl, er að spá í að ganga beint niður í Hornhúsadal þar sem að það væri stysta leiðin heim en þrjóskan segir mér að fara eina ferð enn yfir svæðið. Ég geng aftur í suður og svo til baka efst í kjarrinu núna. Þegar ég er svo að koma að nyrsta kjarrinu efst fljúga upp þrjár rjúpur neðan við mig, ég skýt eina og hinar tvær setjast í runna við hliðina á þeirri sem lá. Þegar ég geng til að ná í þessa sem lá flýgur upp ein til viðbótar og særi ég hana þannig að hún sest strax á bakvið runna sunnan við þessar tvær sem settust fyrst. Þegar þarna er komið við sögu er orðið frekar dimmt og þegar ég gekk til að ná í þessa sem lá sé ég ekki neina rjúpur í runnanum þó að hann væri nálægt. Ég tek þessa einu upp til að týna henni ekki og held á henni meðan ég geng í átt að runnanum til að fæla þessar tvær upp, þegar þær svo fljúga loksins næ ég annarri á flugi svo að hin sest. Ég skaut hana svo sitjandi. Ég fer og næ í hana og svo til baka að leita að þessari sem ég skaut á flugi þegar að rjúpa sprettur upp og hleypur undan mér út í myrkrið, en ég næ að skjóta hana. En ég veit ekki enn hvort að þessi sem spratt upp var sú sem ég skaut rétt áður á flugi eða þessi sem ég skaut nokkrum mínútum á undan því ég fann aðeins þrjár af þessum fjórum sem voru þarna.
Eftir þetta gekk ég yfir snjókolluna norður í fjall aftur þegar að ein flýgur upp í myrkrinu sem ég hitti ekki og flaug hún til suðurs þangað sem ég var að koma frá. Ég held áfram og þegar ég er rétt kominn norður yfir Langagil þá sé ég rjúpur tvær fljúga upp og báru þær við himininn og skaut tveim skotum, önnur lá strax en hin sest aðeins lengra. Ég finn þessa sem var nær strax vegna þess að hún lá á snjólausum hól en hina finn ég ekki sama hvað ég geng um svæðið og aldrei sá ég eða heyrði hana fljúga upp. Ég fer til baka að þeim stað sem ég skaut til að sjá betur hvar hún hafði sest og tek svo upp símann og set vasaljósið á honum í gang. Með símann að vopni fer ég svo aftur yfir svæðið og viti menn, lá hún þá ekki steindauð greyið. Hefði sennilega aldrei fundið hana án símans þar sem að ég var nánast búinn að ganga yfir hana rétt áður þegar ég var að leita - ljóslaus. Ég hringdi í Sunnu og bað hana um að sækja mig. Svo held ég áfram í átt að planinu, þegar ég á um 2-300 metra eftir að planinu sé ég einnhvern bolta sem líkist rjúpu inn í runna fyrir framan mig – í færi. Ég stoppa og fer að rýna í þetta í myrkrinu þegar ég sé annann bolta sem ég er pottþéttur á að sé rjúpa. Ég lyfti byssunni og skýt, þá fljúga upp tvær rjúpur og náði ég annarri á flugi en hin hverfur út í myrkrið sem var allsráðandi þegar þarna var komið við sögu. Ég reyndi ekki einu sinni að leita að þeim heldur reif upp símann – setti vasaljósið í gang og gekk um svæðið og fann þær fljótlega. Þessa þriðju fann ég ekki þrátt fyrir litla leit.
Hitti Sigga í Valhöll sem var þá með eina og gengum við saman niður á plan þar sem að Sunna var kominn í hörkusamræður við Gunna Sig um málefni líðandi stundarJ En Gunni var ekki með neina. En þeir feðgar fóru upp eftir klukkan fjögur en klukkan var þarna hálf sex.
p.s Myndirnar eru ekki úr þessari ferð